Jeżeli w toku diagnozy neuropsychologicznej zostanie określony obszar trudności, należy podjąć proces terapii. Terapia ma na celu pomóc choremu w zrozumieniu istoty pojawiających się trudności. Proces terapii powinien likwidować lub minimalizować występujące zaburzenia, tak aby poprawić jakość życia w chorobie. Terapia neuropsychologiczna polega na wykonywaniu przez pacjenta serii zadań, które pozwolą ćwiczyć osłabioną funkcję. Zadania te są bardzo różnorodne (typu papier – ołówek, zadań przypominających w swojej formule gry lub zadań w postaci programów komputerowych stymulujących daną funkcję)
i dostosowane do indywidualnych potrzeb klienta.
Celem tego typu terapii jest również wyjaśnienie rodzinie mechanizmów w zmianie zachowania bliskiej osoby. Udzielenie wskazówek dotyczących organizacji opieki nad osobą chorą.
Terapia neuropsychologiczna obejmuje między innymi:

  • zaburzenia mowy i języka w wyniku uszkodzenia mózgu (afazja), trudności z rozumieniem mowy, z budowaniem wypowiedzi, czytaniem i pisaniem,
  • trudności związane z zapamiętywaniem nowych informacji, z rozpoznawaniem osób i przypominaniem sobie zdarzeń,
  • gubienie się w dotychczas dobrze znanym sobie otoczeniu,
  • kłopoty z koncentracją uwagi, zebraniem myśli,
  • trudności z zaplanowaniem i organizacją zadań.

 

Agnieszka Kaliszewska